براي پاكسازي از گناه، ريشه اي ترين كار مبارزه با خواستگاه و زمينه هاي نفساني آن( مانند حب دنيا، حب جاه، تكبّر، حسادت، غرور و…) است. براي مثال آدم حسود ، هميشه در معرض غيبت، تهمت ، آسيب رساندن به محسود و انواعي از گناهان است که در این فضاهای مسموم مجازی به وفور یافت می شود.

فراخوان بازآفرینی محتوای دینی

*هرکی محتاج نگاه حضرتش بگه :
یاصاحب الزمان …. یاصاحب الزمان ….

تعجیل در فرجش صلوات

خداوند می­فرماید:«قالَ فَذِنّا قَد فَتَّنَا قَومکَ مِن بَعدکَ وَ أَضَلَّهُمُ السَّامریُّ»[1]؛ ما قوم تو را بعد از تو آزمودیم و سامری آنها را گمراه ساخت.

در مورد آیه­ی فوق هرچندگزارش عینی و واقعی یک ماجرا اشاره شده است اما خداوند حکیم علاوه بر معنای عینی و ظاهری آن معانی دقیق دیگری هم درآن نهفته است به طوری که انسان با بصیرت و خردمند می­تواند معنی باطنی آن را درک کند. امروز هم «گوساله­های سامری» و «بت­های فریبایی» وجود دارند که می توانند صداها و ظواهری مجذوب کننده داشته و حق را بر انسان مشتبه سازند. پر صدا و جذاب اما تو خالی و ناتوان کننده مانند گوساله ی سامری. مثلاً همین واژه «دموکراسی» که مثل یک بمب صوتی در معابر پر رفت و آمد مخاطبان و شنوندگان توسط رسانه ها و مجلات منفجر می شود و صوتش تا ساعت­ها بلکه سال­ها در گوش مخاطب زوزه می کشد با واژه هایی همچون «آزادی» و «حقوق بشر».

این واژه­ها همچون گوساله­ای سامری صدا دارند و ظاهراً ما سامری­هایی که آن­ها را در فضای ذهان عمومی به معرض نمایش درمی­آورند و معرکه­گیری می­کنند اجازه نمی­دهند کسی به گوساله­یشان نزدیک شود و آن را وارسی کند زیرا که در هراس­اند مبادا مشخص شود این صدا هیچ اصالت، دقت و روشنی مبدأ و معاد معلوم، و قدرت سازنده­ای ندارد. جذابیت آنها به مرموز بودن مبهم بودن، غوغای ژورنالیستی و خوش رنگ و لعابی آنهاست وگرنه از نزدیک جز مجسمه­ای توخالی و بی­جان چیزی نیستند.

این­چنین گوساله­هایی­امروز، بستر آزمایش و فتنه برای ماست که باید نسبت به آن­ها با بصیرت کامل عمل کرده و دل به «موسای زمان» ببندیم نه سامری­های روزگار.[2]

[1] . سوره طه(20) آیه85
[2] - سید غفار  رضوی پور ، سید علی رضوی پور ،بصیرت و عصر جنگ نرم،صص 257 و 258.

مقام معظّم رهبرى(دامت برکاته) در اين مورد مى فرمايند: فرهنگ غربى سعى مى كند، جوانان مؤمن را از پاى بندى هاى متعصبانه به ايمان كه همان چيزى است كه يك تمدن را نگه مى دارد منصرف كنندمانند همان كارى كه در قرن هاى گذشته در اندلس كردندجوان ها را ريختند در عالم فساد، شهوت رانى و مى گسارى.[1]

[1] . بيانات مقام معظّم رهبرى، روزنامه جمهورى اسلامى، 22 مرداد 1372، ص. 3

حقيقت قيام ما اين است که : محال است ننگ تسليم در برابر حکومت ضد حق تبهکاراان را بپذيريم، خدا وپيغمبر ومؤمنان به حق گرويده وسرشت های پاکيزه وروان های آزاده، حتی در اين شرايط بسيار وخيم که باطل بر تخت سلطنت نشسته وهمه نيروهای زمينی را در اختيار تام خود گرفته ، تسليم باطل شدن را که بزرگترين شکست وذلت است، برای ما نمی پسندند. ما نيز هگز نمی پسنديم، بلکه به مبارزه حق وضد باطل خويش تا اوج شهادت ادامه می دهيم. (تحف العقول، ص241)

اين بزرگترين حماسة بشری ومهم ترين سرود شرخ الهی واوج معنويت اسلامی است که سرچشمة اقدامات حسنيان را تشکيل می دهد وريشه انقلاب های ضد طاغوتی را به وجود می آورد وبنيان دعوت پيغمبران را، به صورت فداکاری در راه ايمان وعدات خواهی وستيز با شرک وتبهکاری نشان می دهد ومهم تر از همه اين که نه با حرف واندرز وخطابه، بلکه با خون ودرد وتحمل انوع مصيبت  وصدمه به جهانيان می گويد : رسالت از شهادت وشهادت از رسالت جدا نيست.

با نبود عدالت وعبوديت وبا گسترش ثروت اندوزی ، جامعه پوک وتهی می شود .

مقام معظم رهبری (دامت برکاته) فرمودند:

وقتی جامعه ای تهی از معنويت شود کسی مثل کعب الاحبار يهودی تازه مسلمانی که پيامبر را نديده است، در زمان پيامبر مسلمان نشده است، زمان ابی بکر هم مسلمان نشده است، زمان عمر مسلمان شد وزمان عثمان از دنيا رفت ، بيان معارف واحکام الهی را بر عهده می گيرد.

اقتباس از کتاب آفتاب در مصاف

روش الگوسازی را امام از خود وفرزندان خود واصحاب ویاران آغاز کرد:

1-توجه به نماز ودعا ونیایش آن حضرت وفرزندانش زبانزد بود

2-حجاب زنان وفرزندانش یادآور قرآن وسنت پیامبر واحکام دین بود.

3-شجاعت ومردانگی ، شهامت ودشمن ستیزی آن بزرگ بی همانند بود.

4-پاکی وطهارت خاندان پیامبر سمبل انسان ها بود.

پیام امام در آن روزگاران ساکت ودر خاموشی خفته این بود که :

اگر می خواهی دیگران را اصلاح کنی، جامعه را بسازی ، از خود شروع کن.

اساس همه حرکتها واقدامات در تربيت حسینی ، بینایی وبیدار دلی است که عمل ایمانی ، عملی از سرِ بینایی وآگاهی است وآن چه از سر کوری وناآگاهی اانجام شود بی ارزش است ومایة تباهی،

امام حسین (ع) در دعایی والا چنین فرمودند:

خدایا حرکتم را براساس بینایی وراهم را با هدایت وروش وطریقه ام را قرین رشد وتعالی قرار ده، تا مرا به مقصد نایل گردانی ودیگران را به وسیله من به مقصد تربیتیشان برسانی، ومرا در آن چه تو خواهان آنی وبه جهت آن مرا آفریده ای وبدان سوی پناه داده ای ، وارد نمایی.

اقتباس از کتاب مدرسه حسینی مصطفی دلشاد تهرانی